Skeifnasprettur

Nú er orðið ansi langt síðan skrifað var síðast á síðuna. Ekki skrítið kannski þar sem heilmikið hefur verið að gera upp á síðkastið.
Stína í fullri vinnu og skóla. Örvar í 150% starfi. Birgir á kafi í skólanum og körfubolta. Og þar að auki tvö hross á húsi. Svo höfum við nú reyndar verið svolítið á kafi í öðrum hugrenningum síðustu mánuði (en nánar um það síðar ).
Við lofum þó bót og betrun og sverjum það að hér verður nóg lesefni að finna. Við munum fara að skrifa mun reglulegar inn á síðuna enda var það alltaf stefnan að halda úti léttri bloggsíðu með nóg af hugrenningum hins almenna hestamanns. Nú er bara svo komið að það er svo margt um að skrifa og hvar á þá að byrja?
Í tímaröð eða því sem mest liggur á hjarta?

Eins og lang lang flestir landsmenn vita hefur slæm pest herjað á Íslensk hross að undanförnu. Allt varðandi pestina er í raun getgátur einar því fátt virðist hjálpa til við að losa okkur við hana og uppruni er óþekktur. Talið er þó að pestin hafi borist hingað erlendis frá með óhreinum reiðfötum og talið er að nemandi við Hólaskóla hafi fært hana til landsins þar sem pestin sást fyrst í hesthúsi skólans. Hún hefur svo borist út um allt land með hrossum, mönnum eða reiðtygjum. En smitleiðir eru óþekktar ennþá.

Hestahúsahverfi borgarinnar hafa verið hálf tóm og varla sést reiðmaður á reiðgötum jafnvel á þeim dögum sem best viðrar. Venjulega er krökkt af hestum og mönnum á vorin í borginni og reiðmenn nýta allan þann tíma sem finnst til að njóta útiveru. Veturinn í ár var þó mjög svo frábrugðinn því að menn mættu upp í hús einungis til að moka og gefa, líta eftir líðan hrossa sinna og hleypa þeim út.
Enginn sást ríða út og fólk hittist ekki í venjubundnu hópreiðarnar og flestir slepptu sleppitúr ársins alveg. Lang flestir hafa líka flautað af hestaferðir sumarsins og nú hefur Landsmótinu einnig verið frestað.

Fjölmiðlar og almenningur kallar pestina hrossasótt sem fer þó nokkuð í taugarnar á mér því þessi pest á ekkert skylt við hrossasótt sem er allt annar sjúkdómur sem lýsir sér allt öðruvísi og er stífla í meltingafærum hrossa sem getur valdið dauða sé hún ekki meðhöndluð strax. Hrossasótt orsakast oft af örum fóðurbreytingum og verður oft að stíflu og jafnvel garnaflækju. Pest þessi sem nú tröllríður íslenskum hrossum lýsir sér eins og venjulegt kvef sem herjar á okkur mennina. Fyrstu einkenni eru hor í nös, hiti og svo hósti. Verði hrossin mjög veik getur hóstinn orðið að lungnapest og ef veikindi eru langvarandi eða einkenni mikil geta hrossin smitast af öðrum sjúkdómum. Eins og til dæmis streptokokkum sem svo aftur geta smitast í menn. Streptokokkar eru ekki fylgikvilli sem fylgir þessari pest almennt enda fáir hestar sem hafa orðið svo veikir. Öllum hrossum þarf að fylgjast vel með og best er að láta ekkert á þau reyna og hætta útreiðum.

Í fyrstu var talað um að best væri að fá pestina í sín hross sem allra fyrst svo hrossin myndi mótefni og séu þá laus við pestina restina af vetrinum. En núna hefur komið í ljós að hrossin virðast ekki mynda mótefni og geta því fengið pestina aftur og aftur.

Dýralæknar héldu sameiginlegan fund til að ræða hvað hægt væri að gera ef eitthvað. Heyrðust margar mismunandi raddir frá læknum og svo virðist sem þeir séu ekki allir alveg sammála um hvernig sé best að huga að hrossum sínum. Sumir vilja meina að best sé að hafa hrossin á húsi svo hægt sé að fylgjast með þeim, fóðra þau vel og líka svo þeim slái ekki niður komi slæmt veður. Aðrir vilja meina að best sé að henda hrossum bara út í haga og leyfa þeim að jafna sig í ferska loftinu. Þeir séu þá ekki inni í jafnvel illa loftræstu húsi þar sem pestin grasserar. Hvorugt virðist leysa vandann því að vitað er um stóð fjarri öllum öðrum hrossum sem eru smituð og virðast ekki vera að jafna sig. Svo eru hross á húsi ekki að jafna sig heldur að því er virðist.

Hestamenn hafa þó flestir verið á tánum hvað varðar sjúkdóminn og hugað vel að sínum hrossum enda varla sést hross á götum úti eftir að pestin kom í bæinn. Vetrarkeppnir og sýningar hafa að mestu legið niðri enda flest hross sem hafa fengið einhvern snert af pestinni og ekki á það hættandi að keyra hrossin áfram í keppni. Og nú hefur Landsmóti 2010 í Skagafirði einnig verið frestað. Vissulega er það mikið áfall fyrir Skagfirðinga, Landsmót ehf, tamningamenn og hrossaræktendur og að sjálfsögðu líka hinn almenna hestamann og ljóst er að fjárhagslegt tjón er gífurlegt. En mér finnst þetta þó hárrétt ákvörðun því að ég held að skaðinn gæti verið töluvert meiri þegar upp er staðið ef við leggjum of hart af okkar bestu hrossum og hættum á frekari veikindi. Ég segi það fyrir mitt leyti að ætti ég stórglæsilegan fyrstu verðlauna gæðing myndi ég ekki fórna heilsu hans fyrir eitt mót þó að um Landsmót sé að ræða. Sú fórn væri of stór í mínum huga.

En hvað getum við gert?

Talað hefur verið um að sótthreinsa þurfi öll hesthús, öll reiðtygi og hestaföt og allt sem nálægt hrossunum kemur eftir að hrossum er sleppt, þannig ættum við að geta losað okkur við pestina yfir sumar og haustmánuði og hrossin komið í hreint hús næsta vetur án hættu á að pestin taki sig upp aftur. Hvort þetta er staðreynd eða getgáta verður að koma í ljós síðar. Við verðum bara að vona hið besta og krossa fingur um að rannsóknir á pestinni fari að skýra hlutina fljótlega.

Okkar hross hafa fengið snert af pestinni en alls ekki verið mjög slæm. Jari og Ferja hafa bæði haft hor í nös og bæði hafa sést hósta en þó virðast þau bara nokkuð brött. Við hættum þó útreiðum um leið og fyrstu einkenni sáust og því voru ekki farnir nema um það bil 4 reiðtúrar þetta tímabilið. Sem er vissulega súrt en að sjálfsögðu skiptir heilsa þeirra okkur lang mestu. Við ætlum jú að geta notað gæðingana okkar áfram í framtíðinni. Nú hefur þeim verið sleppt á græn tún og eru vonandi að jafna sig smátt og smátt af veikindum. Stefnt er að því að kíkja á gripina núna næstu helgi og vonandi taka reiðtúr ef pestin sést hvergi.

Unghrossin okkar virðast hafa sloppið mjög vel og Alvör hefur sloppið alveg við pestina sem eru að sjálfsögðu frábærar fréttir (það er greinilega gott í henni ) en við höfum litlar fréttir fengið af Jöldu og Hrók og þeirra heilsu enda í stóði rétt við Flúðir. Þau voru þó öll við hestaheilsu þegar við kíktum á þau síðast svo að við erum að sleppa vel við þetta skaðræði sem pestin er.

Jari og Ferja á húsi 2010 með Birgi hestasveini:


Ég vil bara senda batakveðjur á hesta og hestamenn og vonast eftir betra tímabili 2011.
Þangað til næst .....
kv.
Vindakórsgengið
p.s fullt af flottum myndum í nýju albúmi

Landsmót - næsti bær við himnaríki?          

  Mynd: Ragnar Th.

Það er hánótt, en samt er næstum því eins bjart og dagur væri. Sólin neitar að setjast. Hún felur sig kannski augnablik á bak við fjall eða hæð, en svo kemur hún aftur og sveipar nóttina dulúðlegri birtu. Ég fæ á tilfinninguna að ævintýri sé á næsta leiti. Þetta var stórkostlegur dagur. Mér finnst ég hafa séð öll bestu hross heimsins. Íslenski hesturinn er auðvitað sá langfallegasti. Á morgun ætla ég að kaupa mér folald, hryssu. Ég er alveg handviss um að gæfan mun ganga í lið með okkur. Hún mun verða ein af þeim bestu og gefa mér marga frábæra gæðinga.
Ég stíg út úr tjaldinu og út í nóttina - á vit ævintýranna. Kannski hitti ég gamla vini? Kannski nýja? Kannski ástina? Tónlistin frá stóra hvíta tjaldinu berst út í bjarta sumarnóttina. Fólk situr fyrir utan tjöld og hjólhýsi í daufu ljósinu frá prímusnum, spjallar, syngur! Næstum allir kunna að syngja. Hross drúpa höfði í litlum hólfum rétt hjá, sátt og örugg. Hvar er ég eiginlega? Þetta hlýtur að vera himnaríki!                                      

Töffarinn á heimilinu er að verða 10 ára í sumar. Ótrúlegt hvað tíminn líður !
Hann er orðinn svo fullorðinn!
Í gegnum tíðina hefur æði margt fyndið flotið um hans varir.
Rétt fyrir jól var hann að ræða við ömmu Rönku og spyr hana hversu gömul hún sé.
Hún segir eins og satt er að hún sé 58 ára.
Birgir hugsar sig um í smá stund og segir svo: "vá amma, þú ert eldri en Hagkaup!"
(Hagkaup hélt upp á 50 ára afmæli sitt 2009)



Áðan vorum við mæðginin að spjalla saman og hann er eitthvað hugsa og segir svo:
"ég bara skil ekki af hverju unglingar hittast upp við einhvern ljósastaur til að hrækja"
 
Hann er helber snillingur drengurinn   En mér finnst ágætt að hann er ekki búinn að kynna sér hegðun unglinga betur en þetta. Það er nógur tími til þess. Hann verður vonandi ekki hrækjandi unglingur upp við ljósastaur

Jaldan var tekin inn fljótlega eftir áramót og tekin í tamningu.
Tamningin gengur glimrandi vel og merin alþæg en "djöfulli klárgeng" samkvæmt tamningakonunni. Hún getur víst brokkað á öllum hraða og þá jafnvel snigils hraða ef því er að skipta.
Lilja var á henni inni í reiðhöll um daginn og brokkaði í litla hringi þegar maður sem þarna var líka hefur orð á því hversu hrikalega klárgeng hryssan sé.
Ég held því að plön um dóm í vor séu farin út um gluggann. Ég vissi svo sem vel að hryssan væri vel klárgeng en ég hef séð hana bregða fyrir sig töltspori alloft í náttúrunni og gerði því ráð fyrir að hún kæmi með slíkt með smá vinnu.
Við erum auðvitað ekki búin að gefa upp alla von enda er hún enn í tamningu og fær meiri tíma en nú er bara komið að því að sætta sig við að fyrstu verðlaunin eru ólíkleg.
Annars tók Örvar sig til og setti upplýsingar inn í reiknilíkan og fann út að færi hún í dóm og fengi 5.0 fyrir skeið og 5.0 fyrir tölt þarf hún "bara að fá 10.0 fyrir alla aðra þætti" og þá kemur hún út í 8.0 sléttum í hæfileikadómi.
Örvar stefnir sem sagt á landsmót með hæst dæmdu þrígangs hryssuna ...  

Annars sá ég kerrubrokk í sjónvarpinu um daginn og fann það út að Jalda myndi henta vel í það ....  

Hér eru svo tvær flottar myndir af skvísunni. Því þó klárgeng sé er hún falleg   
Jaldan snyrt hátt og lágt:


Hér er hún komin í nýju flottu lopapeysuna sem mamma prjónaði og gaf okkur í jólagjöf:


Þangað til næst ... lifið heil, farið varlega og njótið tímabilsins ... knús í heimahús og hesthús!!!



P.S
Dóri og Iðunn: INNILEGAR og kærar þakkir fyrir okkur, það var yndislegt að koma til ykkar í heimsókn þó stutt væri. Það var líka yndislegt að fá að hitta Kolbrúnu Kötlu sem er alger snillingur! Verðum að fá að koma aftur og þá kannski með hross með okkur og ríða út .... takk takk takk .... knús í krús